10 Mart 2022 Perşembe

Bakire Şempanze - Ali Aşan (İlk Şiir Paylaşımı)




Tecavüz ediyor dişi şempanze bana,

Çıldırarak ağlamama.


Aynaları kırıyor evdeki,

Bakmaktan nefret ederek kendine.


Traş ediyor bedenini o kör jiletle,

İnsana özenerek.


Barındırıyordu aslında içinde en ilkel duygularını insanın, buna bel bağlamıştım sanırım ama nafile gözlerime bakıyor küfrederek.


Belli ki yok bir yudum güzellik içinde o benzemeye çalıştığı insanın ve besbelli onun benzemeye çalıştığıyım.


Öfke,kin,nefret ne ararsan vardı bizim şempanzede.


Bana beni, annemi, babamı, sevdiğim kadını, gösteriyor filtresiz çırıl çıplak insanlığında. 


Ve ben gülüyorum bu kez, taktığım için o kör jileti boğazına. 


Ama hayır!! Bakabiliyorum o kırık aynaya ben. 


E insanım ya ben yok benim tüylerim. 


İnsan gibi görünüyorum ben.


Öyleyim değil mi?

14 Şubat 2022 Pazartesi

Faruk Demirbilek - MEŞUM ŞİİR YA DA BOŞ VER BEN SADECE SANA SÖYLEYEYİM KALBİM


MEŞUM ŞİİR YA DA BOŞ VER BEN SADECE SANA SÖYLEYEYİM KALBİM


Yaşama dönük bir başlangıç yapsaydım bu şiire

Çiçeklerin hareketlerini öğrenmekten bahis açarak girerdim.

Çünkü o köklerde, meşhur tanrı'nın pek de okşanmamış elleri yatar.

Yaşamdan ölüme mahkûm çizgi, 

Bugün sahici bir şey arıyorsan ve aynada dâhi bulamıyorsan:

Hiçin ar, azın kâr olduğu bu gurbette 

gerçek bir dert eritip 

bu şiirle, şimdi hayalin kanatlarına üfledim:

Bul bulabilirsen.

...

Aya hiç yakıştırılmamış bir ses,

Onda keşfedilmemiş tozlu tebessüm,

Anlaşılabilir ama hiç duyulmamış bir lisanın son harfi gibi, nefesler.

Belki

Sadece

Seninle

Öyle...

Bir darboğaz geçilir

Diyedir bunca şey...

Bu yaşam sonsuza dek böyle devam eder diye...ummanla, muhtemel, sürecek bir 'beyhude' devinim...

düşüş.

"İnanmam mı sonsuz yaşama?"

Düşünüyorum ben de sen kadar, bir mahsuru yoksa

Ama

Fazla bir şey söyleyemem.

Düşünce, dış cevherinden iç cevherine kazınıp yeni bir çakmak taşı 

icat ediyor o zaman...

Gene yakıyor sesini içimde.

Sonra senin bir yürek unutuşun

Benim dengiz koşumuma bağ oluyor da...

Dünyayı bir vefasızlık bulutu kaplıyor.

Ve ben yağmur yağana kadar toplayamıyorum dışarıda kalmış bütün çocukları.

En güzeli,

Susmalı

Tek nasibimiz ince kalbimiz çünkü bizim.

...

Biz birlikte

Uzayalım da buralardan göğe ersin başımız.

Biraz da orada dinleyelim türkümüzü.

Dinleyelim: yağmuru, taze gümbürtü 

Ve de

Toprağı, duman olmuş

gökyüzünün türküsünü.

...

14.02.2022

Pazartesi 10:30

....


 

13 Şubat 2022 Pazar

Kara Kızıl Sakallı (Hikaye) - Can Küçükoğlu


Yazar Notu: 2020 Korona yasakları başladığında akmaya başlayan derviş hikayeleri serisinden kaybolmayan giriş hikayesini, 2021de bu zamanlar instagram canlı yayınında okumuşum. Kayda denk gelince paylaşmak istedim. Korona yasakları başlangıcından yollar açılana kadar(3 haziran)  yalnız kalabilmiş ve kendi kendimle neler yapabileceğime dair rastgele de olsa her an başka bir seçeneği besleyebileceğim içsel bir yolculuk yapabilmiştim. Bir dostumun -Sen hikaye yazsana, iyileşirsin deyişi düşünselimde uyanmış ve bunu vesile bilerek yazmaya başlamıştım. Niye anlatıyorum bunları, yazmayı ve üretmeyi teşvik etmeye çalışan biri olarak, iki sene önce yazdığım bir şeyin karşıma çıkmasıyla geçmişten süzülüp kurgulanmış bir -kendime not- versiyonunun yine yeni iyileştirmesini yaşamış olduğumu gördüğüm için. Siz de yazın güzel oluyor. Son olarak Amak-ı Hayal kitabından esinlenmiş olduğumu sonradan fark ettiğim hikaye tekniği bana, sadece yazın değil -okuyun- ve kalbinizdekileri toparlayabileceğiniz yazım tekniklerine de şahit olun dedirtiyor. okuyun yazın paylaşın. bananeoldusizeneolurkimbilir. Sevgiler. 

Can Küçükoğlu