Yağmur yağdı bütün gece, sabah ve şimdi de.
Kumruların sesi ve bulutlar sakin. Iyi geliyor yine.
Ruhumdan kopmuşum gibi geliyor bana bazen.
E kalbimi dinleyim de çıkayım dağlara madem. Dedim ve çıktım. Çok iyi ettim.
Doğa'ya girdikçe adımlarım yavaşladı. Nefesimi duydum. Ağacı hissettim.
Her zamanki tepeden kalbimi dinleyip farklı bir yön seçtim. Taze çiçekleri, yüzlerce yaşında zeytini, kuşları seyrettim. Sevdim.
Tee eski duvarların kalıntılarında oturup, vay be burada yaşanmış yaşanıyor dedim. Başka bir tepeye çıktım. Manzara benzese de farklı olduğunu anladım.
Bi yanım zeytinlik, çam ve söğüt. Bi yanımda denize bakıp yine güzelliğe şükrettim.
Korunması için bir de dua ekledim.
Sonra felsefeye girdim.
"Ben bu güzel varlıkları görüp duyup severken, acep onlarda benim farkımda mı?" diye.
Yani tanık mıyım seyirci yada bir miyiz gerçekten bu alemde?
Bunu önce bilirdim, şimdi soruyorum.
O bağı tekrar kurmak istiyorum.
Benim beynimde mi gerçek mi bu iletişim onu merak ediyorum.
Bi' an hissettim. Devam ettim.
Bir çitin arkasındaki koyuna selam verdim, yaşlı bir zeytine sarılırken. Ateş gördüm gittim.. meğer o uzaktan hep gördüğüm, duyduğum koyunların eviymiş. Çobanla sohbet ettim. Çay ikram etti sağ olsun. Yola devam ettim ve kısacık bir sürede eve geldim. Meğer ne yakınmış. Yine sevindim.. ve bu yolculuğu çok sevdim.
Yollarımız hep açık, ferah ve gerçek olsun. Bu güzellik hep korunsun. ♥
Hilal (GrooveGial) Bilge
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder