Deniz Örüntüleri
seni benden ayıran bu kare değil. seni benden ayıran; ayrılığa artık geçit vermek istemeyen ruhumun tuhaf örgü biçimi, ve seni bende tutan da yine aynı örükler, saçlarıma yapışan. senin siyah dalgalarına aşığım ben, sen de benim tuhaf örüklerime. köşelerim çarptı sana. yoksa sen hiç takmadın uyku gözlüklerini... hep gördün de mi görmedim? hep gördüm de mi görmedin? saklama kutusu yok evde, olsaydı ben seni muhafaza ederdim steril ve kuru bir şekilde. ama sen denizsin. sonsuz kere vurmazsa dalgaların, ben tuhaf örüklü filelerimle tutamam balıklarımı. zihnim zor erer benim. sensin eren, deniz. topla kalbimi dolaşan tuhaf örüklü filemden. zira senin ağına düşen balıkta benim*
Ayşegül Bengü
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder