Anda kal anda dediler
Tak
Nasıl kalırım
Feriha Ademoğlu
Yaşam gömüğüm
Kaçmazsam ölürdüm
Öldürüyorlardı yavaş ve an
an!
Adsız bile değildik! adlara
hapsedilmiştик
Yuvam oldu mu süpürülmekte olan
ruhumdan başka..
Kundaklıydım
tutuklu sularla yıkanıktım zem
zem zem ellerim saklanmış
dallarım karanlıkta kalmış
Köklerim uçuşmakta ruhum
sonu mu yok
göz yaşında yaşam doğuk duran..
Yaşamak içindi tüm kaçkınlığım
Anın önünde kaçıklığım
Anladım etlerim gözlerim
bezendi çoktan yoktan çıkmış bir yumurtasın ne umdun umdun mu ummaktan korktun
kuğum..
Dağın öbür yanında bugün
Kara bir ateşsin gün uğurunda
can
Işık ayakların
yakın
bulaşıyor aydınlığın
ayaklarımdan ilig (nene sözü)
yana
Aman
hafifçe yaman
Bu yan
Karanlığım çok
kara ayan
Senin gibiyim belki de
Yalnız kan
Yeni ay korla takırdar
can karan kazan
(Yemek içinde olur birazdan
yürek hayvanını doyur gitsin)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder